آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

آندومتریوز چیست؟

اندومتریوز یک اختلال شایع در اندام های تناسلی زنانه است و علت اصلی درد مزمن لگن در زنان به حساب می آید.

در زنانی که آندومتریوز دارند، بافتی شبیه به پوشش داخلی رحم (آندومتر) در سایر نواحی بدن، معمولاً در ناحیه لگن یا حفره شکمی ایجاد می‌شود؛ بافت آندومتر ممکن است خود را به تخمدان ها، قسمت بیرونی رحم، روده ها یا سایر اندام های شکمی بچسبد.

به ندرت، اندومتریوز در خارج از حفره شکمی، مانند مغز یا ریه ها رخ می دهد. اندومتریوز همچنین ممکن است در اسکارهای جراحی پس از جراحی روی اندام های لگن ایجاد شود.

آندومتر لایه داخلی بافت رحم است که در طول قاعدگی ریزش می کند. ضخامت لایه آندومتر مربوط به چرخه تولید تخمک (تخمک گذاری) و سطوح هورمونی تنظیم کننده این چرخه است. اندومتر بلافاصله پس از قاعدگی در نازک ترین حالت خود قرار می گیرد و در دو هفته اول سیکل قاعدگی ضخیم می شود.

پس از آزاد شدن تخمک (تخمک‌گذاری)، بافت آندومتر غنی از غدد می‌شود.

کل فرآیند، رحم را برای چسبیدن تخمک بارور شده آماده می کند. اگر لانه گزینی اتفاق نیفتد، لایه آندومتر ریخته می شود و خونریزی که به نام قاعدگی (پریود) شناخته می شود، شروع می شود.

آندومتریوز زمانی اتفاق می افتد که رشد این بافت آندومتر در خارج از رحم ایجاد می شود. این رشد معمولاً در ناحیه لگن روی تخمدان‌ها و سایر ساختارهای لگنی مانند مثانه و روده بزرگ رخ می‌دهد، اما ممکن است در حفره شکمی و تا دورتر ریه‌ها، بازوها، پاها و حتی مغز نیز رخ دهد اما بسیار نادر است.

علائم اندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

علائم آندومتریوز می تواند شدت متفاوتی داشته باشد و ممکن است شامل درد لگن باشد که درست قبل از قاعدگی بدتر می شود و در پایان دوره قاعدگی بهبود می یابد. بیماری اندومتریوز معمولا درد در طول قاعدگی (دیسمنوره) و گاها ناباروری را هم به دنبال دارد.

اندومتریوز ممکن است علائم و نشانه های خاصی ایجاد نکند و اکثر زنان مبتلا به این بیماری هیچ علائم و نشانه ای ندارند. با این حال، زنانی که اندومتریوز دارند و علائم و نشانه‌هایی را تجربه می‌کنند ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد لگنی که درست قبل از قاعدگی (پریود) زنان بدتر می شود.
  • درد لگنی که در دوران قاعدگی افزایش می یابد و با پایان قاعدگی او بهتر می شود.
  • درد هنگام مقاربت جنسی
  • ناباروری

بسیاری از بانوان مشکلات آندومتریوز را تجربه خواهند کرد، اما تعیین دقیق تعداد زنان مبتلا دشوار است، زیرا بسیاری از زنان ممکن است این بیماری را داشته باشند و علائمی نداشته باشند. در موقعیت‌های دیگر، زنان نیز ممکن است علائمی داشته باشند که می‌تواند به آندومتریوز نسبت داده شود، اما هرگز تحت بررسی‌های رسمی تشخیصی برای تایید وجود این بیماری قرار نمی‌گیرند.

اکثر زنانی که آندومتریوز تشخیص داده می شود بین 25 تا 35 سال سن دارند. زنان ممکن است سال ها قبل از تشخیص قطعی علائم داشته باشند. در طول جراحی لگن برای هر بیماری زنانه، حدود 1٪ از زنان مشاهده می شود که به اندومتریوز مبتلا هستند.

این درصدها در زنان جوانی که برای درد لگن تحت عمل جراحی لاپاراسکوپی قرار می گیرند و در زنانی که برای ارزیابی ناباروری تحت عمل جراحی لاپاراسکوپی قرار می گیرند، بسیار بیشتر است.

مطالعات همچنین گزارش داده اند که اندومتریوز بیشتر در زنان قد بلندتر و لاغر با شاخص توده بدنی پایین (BMI) رخ می دهد. زنان دارای بستگان درجه یک که آندومتریوز دارند نیز بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند، که نشان می‌دهد ژن‌هایی که یک زن از والدینش به ارث می‌برد

گاهی می‌تواند او را مستعد ابتلا به آندومتریوز کند.

نشانه های اندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

علائم و شدت بیماری آندومتریوز بستگی به بیمار و زمان چرخه قاعدگی او دارد. اندومتریوز ممکن است علائم خاصی ایجاد نکند و زنان ممکن است از این وضعیت
آگاه نباشند. در واقع، اکثر زنان مبتلا به آندومتریوز علائم خاصی از این بیماری ندارند.

شایع ترین علامت آندومتریوز که در زنان مبتلا به این بیماری تجربه می شود، درد لگن است.

از آنجایی که سطوح هورمون‌هایی که بر آندومتریوز تأثیر می‌گذارند مربوط به چرخه قاعدگی است، می‌توان انتظار داشت که شدت آندومتریوز کاهش یابد یا حداقل در
دوره‌هایی که سطوح هورمونی در نوسان دائمی نیستند، تثبیت شود.

این شرایط شامل بارداری و سایر مواقعی است که قاعدگی وجود ندارد. زنان همچنین تمایل دارند پس از رسیدن به یائسگی متوجه کاهش علائم خود شوند.

سایر علائم رایج بیماری آندومتریوز عبارتند از:

  • درد در دوران قاعدگی (دیسمنوره)
  • ناباروری

ناباروری در زنان مبتلا به اندومتریوز شایع است. اگرچه همه بانوان نابارور اندومتریوز ندارند. مکانیسم دقیقی که آندومتریوز باعث ناباروری می‌شود مشخص نیست، اما ممکن است شامل انسداد فیزیکی لوله‌های فالوپ به دلیل اسکار یا عوامل هورمونی مرتبط با وجود بیماری آندومتریوز باشد.

سنی که در آن اندومتریوز ایجاد می شود به طور قابل توجهی متفاوت است. برخی از زنان نوجوان در اولین شروع قاعدگی خود متوجه قاعدگی دردناک می شوند.

این بیماری بعداً به عنوان آندومتریوز تشخیص داده می شود، در حالی که سایر زنان در سنین 20، 30 یا بالاتر قبل از تشخیص، بیماری اندومتریوز دارند.

زنان اغلب درد را به عنوان یک درد مداوم و دردناک توصیف می کنند که عمیق است و اغلب به دو طرف ناحیه لگن، کمر، شکم و باسن گسترش می یابد. هیچ ارتباطی بین شدت علائم و میزان بیماری وجود ندارد.

بسیاری از زنان مبتلا به آندومتریوز هیچ یافته ای در معاینه فیزیکی ندارند که بتواند علائم و تشخیص بیماری آندومتریوز را نشان دهد.

اگرچه یافته‌های معاینه فیزیکی نمی‌توانند آندومتریوز را به طور مثبت تشخیص دهند، اما پزشک ممکن است ندول‌های لگنی را پیدا کند که در طول معاینه فیزیکی حساس هستند یا توده‌هایی در تخمدان‌ها که نشانه‌های رایج این بیماری هستند.

ناحیه ای از آندومتریوز در تخمدان که بزرگ شده است آندومتریوم نامیده می شود. آندومتریوم هایی که با خون پر می شوند به عنوان کیست های شکلاتی شناخته می شوند که به ظاهر بافت اشاره دارد.

کیست های شکلاتی می توانند بسیار دردناک شوند و علائم سایر مشکلات تخمدان را تقلید کنند.

علل به وجود آمدن آندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

هنگام بررسی علل آندومتریوز، مهم است که بدانیم سیکل قاعدگی منظم و هورمون‌های خانم  چگونه بر قاعدگی و خود رحم تأثیر می‌گذارد.

علاوه بر آن، سطح هورمون بر روند اندومتریوز تأثیر می گذارد.

از آنجایی که سطوح هورمون‌هایی که بر اندومتریوز تأثیر می‌گذارند مربوط به چرخه قاعدگی است، برای زنان غیرمعمول است که قبل از شروع دوره‌های قاعدگی یا بعد از یائسگی به اندومتریوز مبتلا شوند.

آندومتریوز همچنین زمانی که سطوح هورمونی ثابت تر باشد، شدت کمتری دارد.

این شرایط شامل بارداری و سایر مواقعی است که چرخه قاعدگی وجود ندارد.

چندین نظریه ممکن است چگونگی ایجاد آندومتریوز را توضیح دهند:

یک نظریه رایج بر فرآیند بالقوه ای به نام قاعدگی رتروگراد متمرکز است.

قاعدگی رتروگراد را می توان به عنوان جریان برگشتی در طول دوره در نظر گرفت. این به عنوان نظریه کاشت نیز شناخته می شود.

قاعدگی رتروگراد، از جمله سلول‌های آندومتر، ممکن است از طریق لوله‌های فالوپ به بدن فرار کرده و بر روی ساختارهای داخلی مانند تخمدان‌ها، مثانه و بخش‌هایی از روده‌ها رسوب کنند.

این سلول‌ها، پس از رسوب، می‌توانند به پروژسترون و استروژن به همان روشی که بافت طبیعی آندومتر درون رحم پاسخ دهند.

رشد این بافت نابجای آندومتر می تواند باعث اعوجاج ساختارهای شکمی و لگنی و ایجاد چسبندگی (اسکار) در داخل حفره های شکمی و لگنی شود.

بافت آندومتر را می توان در قسمت بیرونی رحم، فضای بین رحم و کولون که به نام کول د ساک خلفی، رباط های حمایت کننده رحم، تخمدان ها، مثانه و سایر ساختارهای داخلی شناخته می شود، یافت.

با این حال، بعید است که قاعدگی رتروگراد به تنهایی دلیل آندومتریوز باشد، زیرا نشان داده شده است که قاعدگی رتروگراد معمولا در بسیاری از زنان رخ می دهد. سایر عوامل ایجاد کننده ممکن است در تعیین اینکه کدام زنان به اندومتریوز مبتلا می شوند، نقش داشته باشند.

نظریه دیگری که به عنوان متاپلازی کولومیک نیز شناخته می‌شود، نشان می‌دهد که لایه‌ای از سلول‌ها که تخمدان‌ها و سلول‌های دیگر در ناحیه لگن را احاطه کرده‌اند، می‌توانند به سلول‌های آندومتر تبدیل شوند که تقریباً مشابه بافت طبیعی آندومتر هستند.

مشخص نیست که چه چیزی باعث این پیشرفت می شود، اما شواهد نشان می دهد که تحریک ناشی از جریان قاعدگی پسرفته یا عفونت ممکن است مقصر باشد.

انتقال بافت‌های آندومتر توسط یک روش جراحی ممکن است علت کاشت‌های اندومتریوز باشد که در اسکارهای جراحی (مثلاً اسکار اپیزیوتومی یا سزارین) دیده می‌شود. موارد نادر آندومتریوز که در مغز یا سایر اندام های دور ایجاد می شود، احتمالاً به دلیل انتشار سلول های آندومتر از طریق خون یا سیستم لنفاوی است.

برخی از مطالعات تغییراتی را در پاسخ ایمنی در زنان مبتلا به اندومتریوز نشان داده‌اند که ناهنجاری‌های سیستم ایمنی ممکن است در ایجاد این بیماری نقش داشته باشد.

مراحل آندومتریوز

تعدادی سیستم طبقه بندی مختلف برای مرحله بندی اندومتریوز ایجاد شده است.

اگرچه مرحله (وسعت) اندومتریوز به شدت علائم بالینی مربوط نمی شود، اما ممکن است در پیش بینی شانس باروری زنان مفید باشد.

به طور معمول، آندومتریوز بر اساس مشاهدات بصری در لاپاراسکوپی به عنوان حداقل، خفیف، متوسط ​​یا شدید طبقه بندی می شود.

حداقل بیماری با ایمپلنت های جدا شده و بدون چسبندگی قابل توجه مشخص می شود.

اندومتریوز خفیف شامل ایمپلنت های سطحی کمتر از 5 سانتی متر در مجموع بدون چسبندگی قابل توجه است.

در بیماری متوسط، ایمپلنت های متعدد و اسکار (چسبندگی) در اطراف لوله ها و تخمدان ها ممکن است مشهود باشد. بیماری شدید با ایمپلنت های متعدد، از جمله اندومتریومای بزرگ تخمدان همراه با چسبندگی ضخیم مشخص می شود.

آندومتریوز در بارداری

اگر خانمی موفق به بارداری با اندومتریوز شود، می تواند انتظار داشته باشد که این بیماری تأثیر کمی بر بارداری او داشته باشد.

از آنجایی که زنان باردار تغییراتی در سطوح هورمونی که با تخمک‌گذاری و قاعدگی اتفاق می‌افتد را ندارند، معمولاً بسیاری از علائم مرتبط با آندومتریوز را تجربه نمی‌کنند.

اگر خانمی نگران علائمی در دوران بارداری است که ممکن است با اندومتریوز مرتبط باشد، باید نزد پزشک و متخصص زنان و زایمان با تجربه نظیر فرنوش کاشانیان جهت تشخیص و درمان بیماری آندومتریوز مراجعه نمایند.

ناباروری در اندومتریوز

آندومتریوز به عنوان یکی از علل شایع ناباروری در زنان شناخته شده است، اما همیشه باعث ناباروری نمی شود. تحقیقات نشان داده است که بسیاری از بانوان مبتلا به اندومتریوز درمان نشده میزان توانایی باردار شدنشان کاهش یافته است.

مسائل مربوط به ناباروری بهتر است با پزشک، متخصص زنان و زایمان در میان گذاشته شود. ایشان می توانند بیمار را به سمت گزینه های درمانی مناسب راهنمایی کند.

آزمایش های لازم جهت تشخیص آندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

آندومتریوز را نمی توان تنها با علائم و معاینه فیزیکی با قطعیت تشخیص داد. پزشک ممکن است شرایط دیگری مانند عفونت یا تومور را در نظر بگیرد.

یکی از شرایطی که ممکن است علائم مشابه آندومتریوز داشته باشد، سیستیت بینابینی یا التهاب مزمن مثانه است.

مشاهده مستقیم ایمپلنت های اندومتریوز، معمولاً از طریق جراحی لاپاراسکوپی، تشخیص قطعی را فراهم می کند.

برای تشخیص اندومتریوز، مراحل زیر ممکن است انجام شود:

  • بیوپسی از بافت مشکوک ممکن است با لاپاراسکوپی انجام شود.
  • در طی این روش، یک دوربین کوچک از طریق برش های کوچک در شکم بیمار وارد می شود.
  • ابزارهایی برای برداشتن یک قطعه کوچک از بافت که در آزمایشگاه بررسی می شود استفاده می شود.
  • جراحی تهاجمی تر، به نام لاپاراتومی، به برش جراحی بزرگتر نیاز دارد و به استفاده از دوربین جراحی متکی نیست.
  • در حین جراحی، نمونه هایی از نواحی مشکوک گرفته می شود و توسط پاتولوژیست ارزیابی می شود.
  • بررسی میکروسکوپی نمونه‌های بافتی که در طول عمل جراحی گرفته می‌شود ممکن است سلول‌های آندومتر را در نواحی خارج از رحم نشان دهد.
  • هنگامی که تشخیص آندومتریوز انجام شد، پزشک و متخصص زنان و زایمان در مورد بیماری آندومتروز با بیمار صحبت خواهد کرد.

داروهای مورد نیاز برای درمان اندومتریوز و درد لگن

مدیریت درد ناشی از آندومتریوز یکی از اساسی ترین درمان موفقیت آمیز است. برای متوقف کردن یا کند کردن پیشرفت اندومتریوز، پزشک با تجویز دارو شروع می کند. جراحی تنها در صورت شکست داروها توصیه می شود، مگر اینکه بیماری شدید یا پیشرفته یا مشکوک به سرطان وجود داشته باشد.

داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی

درمان اولیه که در ابتدا برای درد اندومتریوز توصیه می‌شود، یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن (Motrin یا Advil) یا ناپروکسن سدیم (Aleve) است.

اگر داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی برای کنترل درد کافی نباشند، پزشک ممکن است داروهای قوی تری از جمله داروهای مخدر را تجویز کند.

در مصرف این داروها به دلیل احتمال سوءمصرف، اعتیاد و علائم ترک باید احتیاط کرد. بسته به شدت بیماری، گام بعدی در درمان آندومتریوز، کند کردن یا توقف تکثیر بافت آندومتر در خارج از رحم است. استراتژی‌های درمانی مختلف ممکن است برای تغییر سطوح هورمونی که آندومتریوز را افزایش می‌دهند، به کار گرفته شود.

آنالوگ های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (آنالوگ های GnRH)

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

آگونیست ها و آنتاگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین ممکن است برای تسکین درد و کاهش اندازه ایمپلنت های اندومتریوز تجویز شوند.

این داروها ممکن است با اسپری بینی، تزریق عضلانی، یا با داروی خوراکی جدیدتر الاگولیکس (Orilissa)، تجویز شوند.

توقف دوره های قاعدگی، و علائم و نشانه هایی شبیه به دوره گذار یائسگی از جمله:

  • گرگرفتگی
  • خشکی واژن
  • خونریزی نامنظم واژن
  • تغییرات خلق و خوی
  • خستگی
  • از دست دادن تراکم استخوان (پوکی استخوان).

خوشبختانه، بسیاری از عوارض جانبی آزاردهنده ناشی از کمبود استروژن را می توان با تجویز استروژن به شکل قرص (به نام درمان “افزودن مجدد”) اجتناب کرد.

قرص های ضد بارداری خوراکی (قرص های ضد بارداری)

قرص های ضد بارداری خوراکی (OCPs، استروژن و پروژسترون به صورت ترکیبی، قرص های ضد بارداری) گاهی اوقات برای درمان آندومتریوز در زنانی که تمایل به پیشگیری از بارداری دارند استفاده می شود.

عوارض جانبی قرص های ضد بارداری خوراکی عبارتند از:

  • افزایش وزن
  • حساسیت سینه
  • حالت تهوع
  • خونریزی نامنظم
  • پروژستین ها

پروژستین ها [به عنوان مثال، مدروکسی پروژسترون استات (Provera)، نورتیندرون استات (Aygestin، Camila، Errin، Jolivett ، Nor-QD، Nora-Be، Ortho Micronor)، نورژسترل استات (Ovrette)] گاهی اوقات در زنانی که درد ندارند استفاده می شود.

عوارض جانبی پروژستین ها عبارتند از:

  • حساسیت سینه
  • نفخ
  • افزایش وزن
  • خونریزی نامنظم رحم
  • افسردگی
  • آندروژن ها

دانازول (دانوکرین) یک داروی مصنوعی است که با تداخل در تخمک گذاری و تولید استروژن در تخمدان، سطوح بالایی از آندروژن ها (هورمون های نوع مردانه) و سطوح پایین استروژن را تحریک می کند. این دارو برای تسکین درد و کوچک شدن ایمپلنت های اندومتریوز موثر است.

اما عوارض جانبی بالایی دارد از جمله:

  • افزایش وزن
  • کاهش سایز سینه
  • آکنه
  • پوست چرب
  • رشد مو با الگوی مردانه (هیرسوتیسم)
  • عمیق شدن صدا
  • سردرد
  • گرگرفتگی
  • تغییرات در میل جنسی (لبیدو)
  • تغییرات خلق و خوی

همه این تغییرات به جز تغییرات صدا برگشت پذیر هستند، اما بازگشت به حالت عادی ممکن است چندین ماه طول بکشد. زنان مبتلا به انواع خاصی از بیماری های کبدی، کلیوی و قلبی نباید دانازول مصرف کنند.

مهارکننده های آروماتاز

استراتژی دیگر برای درمان آندومتریوز با داروهایی است که به عنوان مهارکننده‌های آروماتاز ​​شناخته می‌شوند.

برای مثال، مهار کننده هایی نظیر، آناستروزول (Arimidex) و لتروزول (Femara) می تواند منجر به بهبود و درمان آندومتریوز گردد.

مهارکننده های آروماتاست تشکیل استروژن را در خود ایمپلنت های اندومتریوز مختل می کنند. آنها همچنین از تولید استروژن در سایر نواحی بدن جلوگیری می کنند. مهارکننده های آروماتاز ​​با استفاده طولانی مدت باعث تحلیل استخوان قابل توجهی می شوند.

یک اشکال دیگر این است که این داروها رشد فولیکول های متعدد را در زمان تخمک گذاری تحریک می کنند، بنابراین باید با احتیاط در زنان قبل از یائسگی استفاده شوند و ممکن است با داروهای دیگری مانند آگونیست های GnRH یا قرص های کنترل کننده تولد برای سرکوب رشد فولیکول ها ترکیب شوند.

عمل جراحی برای درمان آندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

آیا جراحی برای درمان اندومتریوز وجود دارد؟ برای پاسخ به این سوال باید گفت که بله.

اگر درمان با داروها مؤثر نبود یا برای خانمی مناسب نبود، در صورت داشتن درد شدید یا آسیب شدید به ساختارهای لگن، می توان جراحی را در نظر گرفت.

جراحی لاپاروسکوپی (یک روش جراحی با حداقل تهاجم و هدایت دوربین) ممکن است در تلاش برای برداشتن تمام بافت آندومتر خارج از رحم استفاده شود.

جراحی برای برداشتن رحم و تخمدان‌ها که هیسترکتومی نامیده می‌شود، برای زنانی در نظر گرفته می‌شود که در درمان پزشکی شکست می‌خورند و دیگر نمی‌خواهند بچه‌های بیشتری داشته باشند.

هیسترکتومی با برداشتن تخمدان ها اساساً باعث یائسگی می شود و زنانی که این روش را انجام می دهند می توانند انتظار کاهش قابل توجهی در علائم داشته باشند. اگرچه جراحی می تواند بسیار موثر باشد، اما اندومتریوز ممکن است بعد از جراحی عود کند.

برخی از مطالعات نشان داده اند که میزان عود آندومتریوز پس از درمان جراحی تا 40 درصد است.

اکثر زنان پس از اتمام یائسگی و زمانی که سطح هورمون های مسئول ایجاد این بیماری کاهش می یابد، از علائم تسکین می یابند.

درمان های خانگی برای تسکین بیماری آندومتریوز

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

اگر خانمی سطح فعالیت بدنی خود را روزانه افزایش دهد، ممکن است میزان درد مرتبط با اندومتریوز کاهش یابد.

محققان در مورد علت این رابطه نامطمئن هستند و خاطرنشان کرده اند که افزایش ورزش درد را در همه زنان کاهش نمی دهد.

مانند هر بیماری مزمن، تغییرات سبک زندگی مانند ورزش منظم و مصرف یک رژیم غذایی سالم توصیه می شود.

مطالعات نشان داده است که زنان مبتلا به آندومتریوز بیشتر از سایر زنان در معرض اختلالاتی هستند که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت های بدن حمله می کند. این شامل:

  • لوپوس
  • سندرم شوگرن
  • آرتریت روماتوئید (RA)
  • مولتیپل اسکلروزیس (MS)

محققان همچنین دریافتند زنان مبتلا به آندومتریوز بیشتر به سندرم خستگی مزمن و فیبرومیالژیا (بیماری شامل درد در عضلات، تاندون‌ها و رباط‌ها) مبتلا می‌شوند.

زنان مبتلا به اندومتریوز بیشتر در معرض آسم، آلرژی و اگزما (یک بیماری پوستی) هستند.

کم کاری تیروئید (یک غده تیروئید کم کار) در زنان مبتلا به آندومتریوز شایع تر است. زنان مبتلا به آندومتریوز نیز خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان تخمدان را افزایش می‌دهند.

به نظر می رسد این خطر در زنان مبتلا به اندومتریوز و ناباروری اولیه (آنهایی که هرگز بچه دار نشده اند) بالاتر باشد، اما به نظر می رسد استفاده از قرص های ضد بارداری خوراکی این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

چه زمانی باید به پزشک و متخصص زنان و زایمان مراجعه نماییم؟

آندومتریوز چیست؟
آندومتریوز چیست؟

از آنجایی که اندومتریوز یک بیماری مزمن است، ممکن است به تدریج تکامل یابد.

توصیه می‌شود که زنان برای مراقبت‌های منظم با یک پزشک یا متخصص زنان (پزشکی که در اندام‌های جنسی زنان متخصص است) برنامه ریزی کنند. اگر درد در مدت کوتاهی به طور چشمگیری افزایش یافت یا علائم غیرمنتظره ایجاد شد، باید فورا به پزشک و متخصص زنان و زایمان خود مراجعه نمانید.

به طور کلی، با پزشک خود تماس بگیرید تا درد جدید یا بدتر شده مرتبط با قاعدگی، فعالیت جنسی یا فعالیت های روزانه را بررسی کند. هر دردی که فعالیت های معمول روزانه یک زن را محدود می کند باید ارزیابی شود. پزشکان OB/GYN اندومتریوز را درمان می کنند.

پیشگیری از بیماری آندومترویز

تحقیقات نشان می دهد که بارداری مکرر و زودرس، استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی و ورزش روزانه ممکن است به کاهش بروز کلی و شدت آندومتریوز کمک کند.